KREW jest uniwersalnym łącznikiem pomiędzy wszystkimi komórkami żywego organizmu. Dostarcza ona tlen, substancje odżywcze, hormony oraz enzymy niezbędne do prawidłowego funkcjonowania każdej komórki. Właśnie dlatego regularne badanie składu krwi jest tak ważne. Morfologia krwi należy do podstawowych i najpowszechniej wykonywanych badań. Pozwala określić stan zdrowia badanego, wykryć zapalenia, zatrucia i wiele innych procesów chorobowych zachodzących w organizmie. W badaniu biochemicznym krwi oceniamy m.in.dehydrogenazę mleczanową (LDH, LD).
Dehydrogenaza mleczanowa (LDH) – to enzym z klasy oksydoreduktaz, obecny w sercu, nerkach, wątrobie, mięśniach i innych tkankach ustroju. Jego podstawowym zadaniem jest uczestnictwo w większości reakcji utleniania oraz redukcji (odpowiada za ostatni etap glikolizy, czyli podziału glukozy). Cząsteczka LDH jest tetramerem, złożonym z dwóch różnych podjednostek – H ("sercowej") i M ("mięśniowej"). Za pomocą elektroforezy wyróżniamy kilka izoenzymów o następującej budowie:

    LDH1 – występuje głównie w komórkach mięśnia sercowego
    LDH2 – obecna w sercu, erytrocytach, mózgu
    LDH3 – obecna w komórkach mózgu, nerki, leukocytach
    LDH4 – obecna w wątrobie i mięśniach
    LDH5 – obecna głównie w mięśniach, ale też w wątrobie


LDH w wyniku obumarcia komórek lub w stanach zwiększonej przepuszczalności błon komórkowych spowodowanych niedokrwieniem, zaburzeniem równowagi jonowej krwi lub toksynami z łatwością przedostaje się do surowicy krwi. W surowicy zdrowego człowieka występują wszystkie izoenzymy, ale największą aktywność wykazują LDH1 i LDH2. W zależności od tkanki źródłowej w surowicy dominują określone izoenzymy i dlatego ta dominacja ma duże znaczenia diagnostyczne.

WARTOŚCI OCZEKIWANE LDH
Zakres wartości prawidłowych - dorośli : 140 do 280 lU/l w 30°C
200 do 400 lU/l w 37°C *
Uwaga : Zakresy wartości prawidłowych są u dzieci znacznie wyższe.

* Współczynnik przeliczeniowy: wartość w 37°C = 1.43 x wartość w 30°C. Zaleca się, aby każde laboratorium wyznaczyło swoje zakresy wartości prawidłowych dla populacji, dla której świadczy usługi laboratoryjne.

Podwyższone poziomy aktywności LDH w osoczu lub surowicy są retrospektywnie ważne w diagnostyce zawału mięśnia sercowego i monitorowaniu leczenia. Poziom LDH jest ostatnim powracającym do poziomu wyjściowego (razem z HBDH). Wzrost wartości tego enzymu do 400-2300 U/l uwidacznia się już w 12-24 godz. po zawale i utrzymuje się on aż do 10 doby. Rokowanie w zawale mięśnia sercowego jest tym gorsze, im aktywność enzymu jest wyższa. Podwyższone poziomy są również związane z wirusowym zapaleniem wątroby, nowotworami złośliwymi, chorobami mięśni (zwłaszcza w początkowej fazie), anemią hemolityczną, zapaleniem płuc, rzadziej ostrym zapaleniem trzustki, chorobami nerek, anemią megaloblastyczną. LDH jest też wykładnikiem obrotu komórkowego w przypadku niektórych nowotworów - zwłaszcza tych o dużej złośliwości histologicznej: chłoniaków, białaczek, guzów zarodkowych, czerniaka. Wysoka aktywność LDH w surowicy wskazuje na pogorszenie się stanu zdrowia takiego pacjenta.

W jakich przypadkach zalecane jest badanie?

Lekarz może zlecić oznaczenia całkowitego poziomu LDH (razem z innymi testami laboratoryjnymi) jako badanie przesiewowe przy podejrzeniu uszkodzenia komórek lub tkanek. Jeśli całkowity poziom LDH jest podwyższony, lekarz może zlecić oznaczenie izoenzymów LDH lub częściej, inne badania (np. ALT, AST lub ALP), które pomogą określić przyczynę uszkodzenia i ocenić, jakiego narządu ono dotyczy. W przypadku zdiagnozowanej ostrej lub przewlekłej choroby, LDH może służyć do oceny jej przebiegu; wtedy lekarz zleca badanie regularnie. Czasem oznaczenie LDH zleca się w celu monitorowania uszkodzenia spowodowanego urazem mięśni oraz w ocenie niedokrwistości (anemii) hemolitycznej (tzn. spowodowanej rozpadem krwinek czerwonych, które albo są zbyt wrażliwe, albo ulegają mechanicznemu uszkodzeniu, np. przez sztuczną zastawkę serca).

Istnieje szereg czynników nie związanych z patologią, które mogą wpłynąć
na poziom LDH. Zaliczamy do nich m.in.

znaczny wysiłek fizyczny
hemoliza pobranej krwi (tzn. rozpad krwinek w próbce krwi pobranej od pacjenta z powodu nieprawidłowego postępowania z próbką, nieprawidłowej temperatury albo trudności w pobieraniu krwi)
wysoka liczba płytek krwi, która daje fałszywie zawyżony poziom LDH
niektóre przewlekłe i postępujące choroby oraz niektóre leki mogą utrzymywać nieznacznie podwyższony poziom LDH.

Próbka krwi do badania poziomu LDH pobierana jest z żyły łokciowej.

Niski poziom LDH, zwykle nie stanowi problemu. Czasami występuje u osób, które zażywają duże dawki witaminy C.